خواجه نصير الدين الطوسي

126

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

شكستن است . و هرگاه كه ازين اوانى بر دست يكى از « 1 » خدّام من شكسته شدى « 2 » ، وى اندوهگن ببودى « 3 » و من خشمناك ، خويشتن « 4 » را و ايشان را از رنج خلاص دادم . سخن « 5 » در خواصّ بلّور « از خاصّيّت او « 6 » آنست كه » « 7 » هركه با خود دارد ، از درد دندان آمن « 8 » باشد . و چون بلّور شفّاف و گرد باشد ، در مقابل شعاع « 9 » آفتاب بدارند ، از عكس او آتش گيرد « 10 » . و شيشهء گرد صافى كه پرآب كنند هم آتش ازو بيايد « 11 » .

--> ( 1 ) - ع افزوده : ( اين ) ( 2 ) - ع : گردد ( 3 ) - ب : اندوهگين شدى ( 4 ) - م : خود ( 5 ) - كلمهء ( سخن ) در م ، ج ، ن : نيست ( 6 ) - ع : خواص او ( 7 ) - در م ، ج ، ن : نيست ( 8 ) - ع : ايمن ( 9 ) - كلمهء ( شعاع ) تنها در ع : است ( 10 ) - ع : گردد ( 11 ) - ب : هم آتش از آن توان گيرند - و بعد افزوده شده : ( و مجربست براى درد شقيقهء كهنه اگر چند كرت آن را شسته به صاحب مرض بنوشانند ) .